Ketenzorg, hoe nu verder?

Persoonsgericht, integraal en verantwoordelijkheid. Dat worden de komende jaren de belangrijkste thema’s bij de verdere ontwikkeling van programmatische zorg, zo is de conclusie van de ongeveer tachtig uitgenodigde deelnemers aan de Invitational Conference ‘De ketenzorg voorbij’, georganiseerd door InEen op 11 februari in Soesterberg.

In ruim tien jaar is de programmatische zorg voor chronische aandoeningen in Nederland goed neergezet. Er is veel ontwikkeld en bereikt, maar we zijn er – zeker in vergelijking met het buitenland – nog lang niet. Niet voor niets is de titel van de conferentie zo dubbelzinnig: het impliceert niet het einde van de ketenzorg, maar juist de vraag ‘hoe nu verder’?

“De opzet van de conferentie was om input te krijgen voor de beleids- en ontwikkelagenda die we gaan opstellen voor programmatische zorg”, zegt Frederik Vogelzang, programmamanager van InEen.

Discussie

Uit de discussie met een panel en de zaal, die voor een deel uit InEen-leden en voor een deel uit andere stakeholders (zorgverzekeraars, patiëntenorganisaties, overheid) bestond, kwamen de kernbegrippen ‘persoonsgericht’, ‘integraal’ en ‘verantwoordelijkheid’ naar voren.  Deze thema’s hadden ook een belangrijke rol in de workshops en de plenaire terugkoppeling daarna.

Centraal staat de kwaliteit van leven van de patiënt, en dat vraagt om persoonsgerichte zorg. Maar de transitie daarnaartoe is een proces van jaren, dat moet de tijd krijgen. Het heeft ook gevolgen voor de praktijkvariatie. Persoonsgerichte zorg vraagt om maatwerk. Moet je dan meer pluriformiteit toestaan? Of willen we sterker inzetten op het beteugelen van ongewenste praktijkvariatie? En hoe dan? Om daar antwoord op te kunnen geven is nog meer spiegelinformatie nodig. Niet alleen medisch inhoudelijk, maar ook op het gebied van patiëntervaringen, zorgverlenerstevredenheid en kosten.

Persoonsgerichte zorg

“Deze thema’s en conclusies sluiten aan bij de onderwerpen waar we bij InEen ook mee bezig zijn en die zorgen voor een verdieping die behulpzaam is bij de verdere uitwerking”, concludeert Frederik Vogelzang. Als sterkste voorbeeld noemt hij het plan van aanpak voor de implementatie en opschaling van persoonsgerichte zorg dat werd vastgesteld in de laatste ledenvergadering.

Verder heeft InEen een Taskforce Praktijkvariatie in het leven geroepen, die binnenkort met een eindrapportage komt. Aanleiding voor de taskforce was het terugdringen van ongewenste verschillen in de inclusie van patiënten in zorgprogramma’s voor chronische aandoeningen.

Auteur: Leendert Douma

Download hier het hele artikel