Fysiotherapie als geïntegreerde zorg opnemen in basispakket

Als operaties vanuit het verzekerd pakket plaatsvinden, maar de voor- en nazorg wordt niet goed begeleidt, kun je je afvragen of operaties wel plaats moeten vinden. Omdat die fysiotherapie niet in het basispakket zit en steeds meer mensen geen aanvullende verzekering hebben, vindt de noodzakelijke voor- en nazorg niet altijd plaats.

Dat pleit er voor om de fysiotherapie in geïntegreerde samenhang te bekijken en beoordelen en waar nodig weer op te nemen in het basispakket. Schouderoperaties zonder intensieve nazorg door de fysiotherapie hebben geen enkele zin en zijn weggegooid geld bijvoorbeeld. Dat geldt ook voor andere operaties en behandelingen. Dus fysiotherapie in geïntegreerde ketenzorg in pakket.

Download het volledige artikel hier:

Bekostigingssysteem: het geld volgt de zorg

Branchevereniging InEen heeft zich hard gemaakt voor een bekostigingsmodel dat aansluit bij de verwachte ontwikkeling van de eerstelijnszorg. En met succes: het drie-segmentenmodel dat de Nederlandse Zorgautoriteit heeft opgezet, faciliteert die ontwikkeling afdoende. 

Het advies van de NZa voor toekomstbestendige bekostiging van de eerste lijn bestaat uit drie segmenten. Segment 1 waarborgt dat het gecombineerde systeem van consulten en inschrijftarieven voor de huisarts gehandhaafd blijft. Segment 2 gaat uit van een vrij tarief voor programmatische multidisciplinaire zorg van zorggroepen en gezondheidscentra. En segment 3 beschrijft de beloning van (gezondheids)uitkomsten en vernieuwing in de eerstelijns zorg.

‘Deze aanpak creëert meer ruimte voor vernieuwing in de eerste lijn’, zegt Frederik Vogelzang, die bij InEen het dossier kwaliteit beheert. ‘Het tweede en derde segment bieden de basis om innovatie en ketenzorg mogelijk te maken. En het eerste segment waarborgt dat dit niet ten koste gaat van de basis huisartsenzorg.’

Over het behoud van die basis is stevig onderhandeld, benadrukt InEen-directeur Hansmaarten Bolle. ‘Deze verankering van de basiszorg maakt het mogelijk om tegelijkertijd in de chronische zorg voort te gaan op de ingeslagen weg én te investeren in innovatie. Niet ten koste van die basis, maar via substitutie vanuit de tweede lijn. Het geld moet de zorg volgen. Het mooie is dat het door de NZa geschetste bekostigingsmodel erkent dat dit de juiste weg is. Voor zover het ministerie van VWS en de zorgverzekeraars de ruimte hebben om dit soort afspraken te maken, zijn beide partijen heel ver gegaan om dit daadwerkelijk te doen. Nu is het aan de eerste lijn om te laten zien dat er heel veel energie is om de innovatie en de ketenzorg op te pakken en aan te tonen dat dit voor patiënten tot betere zorguitkomsten leidt. Het geeft de eerste lijn de ruimte om te laten zien wat ze waard is.’

Dit betekent overigens niet dat er geen aandachtspunten meer zijn waarmee de partijen rekening moeten blijven houden. Bij de achterban van InEen heeft veel discussie bestaan over de vraag of de financiële ruimte geen loze belofte zou zijn.

Download het volledige artikel hier:

 

Ketenondersteuning in het perspectief van het zorgconvenant

In juli 2013 is een eerstelijns akkoord gesloten over de ontwikkeling van de zorg en de bekostiging daarvan voor de periode 2015 – 2017. Het ligt echter in de verwachting, mede gelet op een aantal baanbrekende aspecten van dit akkoord, dat de gekozen invulling ook richtinggevend voor de verdere toekomst zal zijn.

De centrale gedachte achter het akkoord is om, bij voortschrijdende vergrijzing en toenemende budgettaire druk, de zorg als geheel, en de eerstelijnszorg in het bijzonder, betaalbaar en toegankelijk te houden op de langere termijn. Vier principes staan daarbij centraal:

  • Zorg op maat
  • Substitutie waar verantwoord mogelijk
  • Grotere rol van de patiënt
  • Samenhangende, georganiseerde zorg (verschillende disciplines werken samen met huisarts als hoofdbehandelaar)

De wijze van bekostiging kan daarbij in de toekomst mede gekoppeld worden aan het bereikte gezondheidsresultaat. Daarbij wordt derhalve een vorm van (gezondheids-) resultaatsverplichting geïntroduceerd die het inkomen van de professionals en organisaties mede zal gaan bepalen.

In de komende jaren zullen deze afspraken meer en meer het karakter krijgen van eerstelijns zorgketens voor chronische ziektes om zich daarna verder te ontwikkelen in de richting van Individuele zorgplannen (IZP). En in deze ontwikkeling zal in het contracteren de nadruk meer en meer van het vergoeden van verrichtingen naar het vergoeden van prestaties gaan verschuiven. Prestaties in gezondheidswinst, efficiency en effectiviteit.

Daarmee ontstaat er een uitdagend nieuw strategisch perspectief voor de eerstelijnszorg en zorggroepen. Zij immers zullen een centrale rol spelen in het vormgeven, organiseren en besturen van de zorgketens. De zorg zal zich verbreden, meer populatiegerichte karakteristieken krijgen (bij ouderenzorg, ggz en jeugdzorg), en zullen medische zorg en sociaal-maatschappelijke zorg meer met elkaar verweven raken. Met als gevolg een sterk groeiend (in aantal en soort) aantal partners die in deze ketens met elkaar samenwerken om het beoogde doel te bereiken.

Deze insteek heeft belangrijke gevolgen voor de organisatie van de chronische zorg naar de toekomst, alsmede ook voor de ICT-ondersteuning die voor deze zorggroepen noodzakelijk is. Het is van het grootste belang een ICT-oplossing te kiezen die vanuit deze toekomstbestendig is en de te verwachten ontwikkelingen naar de verdere toekomst zal ondersteunen.

Download het volledige artikel hier:

Huisarts als kloppend hart in eerstelijnscardiozorg

De Stichting KOEL onderzoekt momenteel hoe patiënten met lichte of twijfelachtige hartklachten niet direct naar het ziekenhuis hoeven worden gestuurd, maar kunnen worden behandeld in de eerste lijn. De theorie is er. Nu de praktijk nog.

De Stichting KOEL, die Kwaliteit en Ondersteuning biedt voor de Eerstelijnszorg (KOEL), is bezig om op cardiovasculair gebied winst te boeken met een speciaal programma. Het doel is betere zorg, lagere kosten en een hogere patiënttevredenheid. Het kwartet professionals dat er vanuit KOEL mee bezig is, bestaat uit projectleider Eveline Los, cardioloog Nico Breuls, kaderarts hart- en vaatziekten Jeanette Caljouw-Vos en KOEL-directeur Adrie Evertse. Zij worden in de projectgroep bijgestaan door Jorien Sjoerdsma (manager zorggroep Hoekse Waard), Caroline de Fouw (adviseur zorggroep Ridderkerk) en Petra Huijbregts (Sectormanager Dienstverlening Kennis Ketenzorg van SHL).

De essentie van het plan van KOEL is dat minder patiënten de weg naar het ziekenhuis hoeven afleggen, doordat de vertrouwde huisarts ze kan helpen. Eveline Los: ‘De huisarts in de rol van poortwachter kan een grotere rol spelen dan tot op heden het geval is. Er zijn aandoeningen die heel goed door de huisarts behandeld kunnen worden.’ 

Download het volledige artikel hier:

“Iedereen wordt er beter van”

Preventieve Voetzorg is opgenomen in de ketenzorg voor diabetes. Vanaf 2012 stellen drie grote verzekeraars het contracteren van deze voetzorg binnen de keten als eis. Hoe regelen zorggroepen, podotherapeuten en pedicures dat?

De therapeuten van Podotherapeutisch Centrum RondOm werken met een aantal zorggroepen op een innovatieve manier samen: er wordt betaald voor resultaten en niet voor de verrichting op zich.

‘Zorggroepen, podotherapeuten en pedicures werden in het diepe gegooid. Nooit eerder hadden we onderhandeld over voetzorg’, zegt podotherapeut Marly van Gestel. Dat gold ook voor de zorggroepen, meldt Helga Koelemij, manager ketenzorg van de Huisartsen Gelderse Vallei. ‘We werden geconfronteerd met een tarief van de zorgverzekeraar die zelf nauwelijks wist wat een podotherapeut eigenlijk doet.’

Download het volledige artikel hier:

Is er marktwerking in de zorg?

In de zorg kennen we drie samenhangende markten: de zorgmarkt, de verzekeringsmarkt en de zorginkoopmarkt. Door de regels van de overheid spreken we vaak van gereguleerde marktwerking. Maar is nu daadwerkelijk sprake van marktwerking in de zorg? Jan Erik de Wildt beschrijft paar opvallende zaken, zonder daaruit harde conclusies te trekken. 

“Op de zorgverzekeringsmarkt stappen naar verwachting ruim 1,5 miljoen verzekerden over. Dat beeld is wat vertekend, want soms stapt men over binnen een concern, bijvoorbeeld naar een internetlabel. Die overstappers worden ook meegeteld. Toch wordt aangenomen dat de dreiging van overstappen al tot het gewenste marktgedrag leidt. Er zijn wel enkele vreemde markteffecten. Als een van de kleinste zorgverzekeraars zet DSW jaarlijks de toon met de premie voor de basisverzekering.”

Download het volledige artikel hier:

Dreigende chaos vanwege verschillende ordeningssystemen

Landelijke werkende concurrerende zorgverzekeraars hebben verzekerden. Regionale gemeenten hebben burgers. Deze twee ordeningssystemen zijn niet op elkaar afgestemd, maar raken door de verregaande decentralisatie en extramuralisatie steeds meer in elkaar verwikkeld. Dreigt er een chaos door verschillende bekostiging en geldstromen? Jan Erik de Wildt over botsende ordeningsystemen.

De toenemende integratie van zorg, welzijn, werk & inkomen, preventie, formele en informele zorg moet leiden tot betere uitkomsten, meer tevreden klanten en meer efficiency. Daarbij werken zorgverzekeraars en gemeenten steeds meer samen vanuit verschillende ordeningssystemen. Gaat dat goed samen of schuurt dat?

Download het volledige artikel hier:

Groeimodel voor bekostiging huisartsen en multidisciplinaire zorg

Populatiebekostiging is een trendy concept, maar nog niet uitvoerbaar zonder inzicht in de resultaten van de zorg. In het consultatiedokument van de NZA wordt te snel naar deze nieuwe manier van bekostiging toegewerkt. Daarnaast is de afstemming van het zorg- en sociale domein noodzakelijk. En is een lange termijn visie, ontwikkelingstraject nodig en moeten praktische problemen worden opgelost. De Eerstelijns presenteert een groeimodel.

Dit is voorgelegd aan een aantal deskundigen, wetenschappers en bestuurders uit de huisartsen- en  eerstelijnszorg die hier een reactie op hebben gegeven. Het is geen volledig uit-ontwikkeld conceptueel model, maar geeft inzichten en bouwstenen  die gebruikt kunnen worden voor de discussie en definitieve vormgeving van een dynamisch  groeimodel voor bekostiging van de huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg. Daarbij wordt  ook rekening gehouden met de haalbaarheid in het implementatieproces op basis van  knelpunten in het huidige bekostigingssysteem.

Download het volledige artikel hier: