Berichten

Een nieuwe vorm van zorg

Samenwerking is noodzakelijk om goede integrale zorg te leveren aan complexe patiënten. Daar is iedereen van overtuigd. Toch komt dat in de praktijk nog lastig van de grond. Hoe brengen we de samenwerking in de regio een stap verder? Dat was het onderwerp van het jaarlijkse seminar dat Portavita begin november heeft gehouden. Portavita faciliteert met haar Health Management Platform de samenwerking tussen zorgpartners in de regio’s.

Zorgverleners bieden steeds vaker zorg vanuit multidisciplinaire samenwerkingsverbanden en stemmen deze af met elkaar en met professionals uit andere vakgebieden. Maar er is meer nodig: een fundamentele verandering van de inrichting en organisatie van de zorg. De zorg-ICT kan dat nieuwe model mogelijk maken en ondersteunen. “Er gebeurt veel, maar we missen overzicht. Iedereen bouwt aan een stukje. Dat maakt het moeilijk om een goede keuze te maken en de juiste investeringen te doen. Het ontbreekt in elke regio aan een regionale organisatie die probleemeigenaar en opdrachtgever is”, verklaart Aloys Langemeyer, directeur Sales & Services van Portavita.

Echt samenwerken

Om goed en echt te kunnen samenwerken, moeten zorgverleners de informatie over hun patiënt of cliënt in samenhang kunnen zien. Vorig jaar bracht het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) een visiedocument uit over de ICT-ondersteuning van multidisciplinaire samenwerking in de eerste lijn. Dat bevat het model van de virtuele overlegtafel. Dit beschrijft een systeem naast het HIS (huisartsen), AIS (apothekers), FIS (fysiotherapeuten) en andere informatiesystemen, waarin ook andere relevante en actuele informatie samenkomt.

“Het NHG-document bevat bouwstenen die aansluiten bij onze visie dat alleen informatie uitwisselen onvoldoende is voor het ondersteunen van een samenwerkingsproces. Wij hebben daarom een regionaal samenwerkingsplatform ontwikkeld en geïmplementeerd. Het Health Management Platform bevat functionaliteiten als het Individueel Zorgplan, het Multidisciplinair Overleg, een samenvatting van patiëntgegevens uit verschillende bronnen, consultatie, een berichtenmodule en een data-analysetool die onder meer gebruikt kan worden voor casefinding. Dit kan de regionale samenwerking faciliteren”, legt Edo Westerhuis, COO van Portavita, uit.

Zet de eerste stap

Bedrijfskundige Ber Damen bevestigt dat de noodzaak tot samenwerking niet wordt betwist. “Maar het is niet eenvoudig om je weg te vinden, omdat er sprake is van partijen die verschillen qua omvang en belangen.” Zijn advies is: “Ga niet zitten wachten tot de ander een stap doet, maar zet zelf de eerste stap en zoek elkaar op. Benut het netwerk, want je hebt elkaar nodig. Maak samen een vuist en zoek een oplossing. En bedenk: de kosten gaan voor de baat uit.”

Auteur: Corina de Feijter

Download het volledige artikel hier:

Wat is een regio?

Landelijk is uit, regionaal is in. De decentralisaties in zorg en welzijn hebben een nieuwe trend opgeleverd: het gebeurt in de regio. Maar wat is eigenlijk een regio? De Eerstelijns dook erin en duidt het begrip.

Regio: het is een van de veel gebruikte woorden in de zorg. Regionaal, regio of regio’s. Letterlijk betekent het volgens Van Dale ‘streek of gebied’. In de zorg heeft ‘de regio’ een grote impact, omdat deze vaak wordt gebruikt om tot een afbakening te komen. Dat lukt zelden op een eenduidige manier.

Regio’s hebben vaak een historische en niet altijd een logische indeling. Er zijn grote verschillen qua afmeting en wat betreft bevolkingsdichtheid is er geen peil op te trekken, wijst een inventarisatie uit. Sommige gezondheidszorgregio’s zijn gevormd op basis van wettelijke bepalingen, zoals bereikbaarheid van specifieke zorg binnen 45 minuten of de aanrijtijden van ambulances bij spoedzorg. Sommige regio’s zijn groot omdat er een bepaalde schaal nodig is om de kwaliteit te kunnen borgen of om iets adequaat te kunnen exploiteren. Een andere oplossing daarvoor is dat regio’s voor bepaalde functies supra- of bovenregionaal samenwerken.

Organisatie & infrastructuur

In de vorige Eerstelijns heeft de commissie onder leiding van Edwin Velzel voor de organisatie & infrastructuur van de eerstelijnszorg een regio van 100.000 – 200.000 inwoners voorgesteld, al is dat aantal ‘niet in beton gegoten’. Als dat afgezet wordt ten opzichte van het gemiddeld aantal Nederlanders zijn er circa 113 regio’s nodig. Er zijn enkele formele gezondheidszorgregio’s, maar het is nauwelijks voor te stellen dat de patiënt/inwoner daar als uitgangspunt is genomen. Toch is de patiënt/inwoner wellicht het enige zinvolle uitgangspunt: een regio is daar waar negentig procent van de patiënten zijn zorg- en welzijnsvraagstukken op probeert te lossen. Immers vooral bij complexe zorg, welzijnsvraagstukken of multimorbiditeit is het gewenst dat zorg en welzijn op elkaar zijn afgestemd.

Noodzakelijk en gewenst

Vooral voor de gefragmenteerde eerstelijnszorg is het strategisch noodzakelijk en maatschappelijk gewenst om de regio effectief in te richten. De uitvoering liefst zo kleinschalig en persoonlijk mogelijk, maar de organisatie effectief en grootschalig op regionaal niveau. Op die manier kan de samenwerking met andere grotere stakeholders als ziekenhuizen, GGZ, VVT, gemeenten, GGD en dergelijke, efficiënt worden georganiseerd. Een aanspreekpunt voor andere partijen. Zonder opgelegde definitie van wat onder de regio moet worden verstaan, maar uitgaand van de behoefte van het grootste volume complexe patiënten en het geografische gebied waarin zij negentig procent van hun zorg- en welzijnsvraagstukken normaal gesproken oplossen.

Auteur: Jan Erik de Wildt

Download het volledige artikel hier: