Onno Hoes, voorzitter Schakelteam personen met verward gedrag: “Eerste signalen opvangen in huisartsenpraktijk”

Gemeenten dienen zich te realiseren dat huisartsen en andere eerstelijnszorgverleners van cruciale betekenis zijn bij vroegtijdige signalering van verward gedrag. Deze professionals kunnen een hulpvraag vaststellen en de persoon begeleiden naar de benodigde deskundigheid. Dat zegt Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam voor personen met verward gedrag.

Alle Nederlandse gemeenten moeten op 1 oktober beschikken over een goed werkende aanpak voor personen met verward gedrag. Het Schakelteam personen met verward gedrag ondersteunt regio’s en gemeenten daarbij in opdracht van de ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en Justitie en Veiligheid (JenV) en de voorzitter van de directieraad van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG).

Het tussenbericht dat het Schakelteam in april publiceerde, is niet geruststellend. ‘Over het algemeen constateren we helaas nog regelmatig dat het positieve beeld dat de gemeenten schetsen niet altijd wordt herkend in gesprekken die wij voeren met bijvoorbeeld cliënt- en familieorganisaties, burgemeesters, in de regio’s of met samenwerkingspartners’, lezen we. En: ‘Uit onze gesprekken blijkt ook dat gemaakte plannen vaak nog niet zijn vertaald naar de praktijk en dat structurele afspraken over borging en financiering nog ontbreken.’ In een brief aan de voorzitters en leden van alle nieuwe gemeenteraden doet het Schakelteam een dringend beroep om mensen met verward gedrag de komende jaren niet in de kou te laten staan. Er volgen drie adviezen: investeer in een veilige en inclusieve wijk, verbindt zorg en veiligheid en werk samen en investeer. We vroegen Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam, welke rol eerstelijnszorgverleners kunnen bekleden en waarmee gemeenten hun voordeel zouden moeten doen.

Inclusieve wijk

“Preventie is noodzakelijk om persoonlijk leed te beperken en incidenten te voorkomen. In elke gemeente zouden – naast de wijkagent – voldoende ogen, oren en deskundigheid moeten zijn op het vlak van verwardheid. Huisartsen en andere eerstelijnszorgverleners, zoals tandartsen, zijn daarvan een goed voorbeeld. Zij zijn cruciaal voor goede preventie en signalering én eventuele begeleiding naar andere deskundigen.”

“Personen met verward gedrag zijn gebaat bij iemand die hen met zachte hand begeleidt naar de benodigde hulp”, vervolgt Hoes. “Ons advies: je kunt je eerste slag slaan op wijkniveau. Het is belangrijk dat gemeenten, eerstelijnszorgverleners en de zogeheten nulde lijn zich hiervan bewust zijn. Naar onze mening kunnen personen met verward gedrag gewoon thuis wonen, maar wel met de noodzakelijke hulp. Daarvoor zijn voldoende en betaalbare plekken nodig voor begeleid/beschermd wonen en een passend aanbod van ondersteuning en zorg. Denk ook aan laagdrempelige voorzieningen en cliënt- en familie-initiatieven die zijn gericht op herstel en participatie. Deze verdienen structurele – financiële – ondersteuning. Essentieel hiervoor is ook een 24/7 bereikbaar advies- en meldpunt waar bezorgde burgers terechtkunnen en van waaruit zo nodig snel de juiste hulp kan worden geregeld. Betrokkenheid van eerstelijnszorgverleners hierbij is belangrijk.”

Auteur: Gerben Stolk

Download het volledige artikel hier: