Danka Stuijver: ‘Patiënten én zorg beter maken’
Als inmiddels ervaren columnist heeft Danka Stuijver direct een voorbeeld bij de hand van waarover ze zich verbaast in de zorg: “Het beddentekort in de ziekenhuizen nu met de coronacrisis. We hebben nu de aandacht van de media en politiek Den Haag, maar de zwakke plekken in de zorg zaten er natuurlijk al langer. Bij iedere griepgolf zijn huisartsen aan het leuren met patiënten die ze nergens kwijt kunnen. Waarom hebben we niet standaard een centrale beddencoördinator in Nederland zoals we die nu met de coronacrisis wel hebben? Daarmee zouden we de zorg een stuk efficiënter kunnen inrichten.”
Snel opschalen
Ze vervolgt: “Ik snap overigens wel dat de gecreëerde schaarste in de zorg ook ergens goed voor is. De vraag naar zorg en welzijn is immers ongelimiteerd en we willen als samenleving ook geld besteden aan andere zaken zoals onderwijs en veiligheid. Aangezien tachtig procent van de zorgkosten gemaakt wordt door twintig procent van de Nederlanders in de laatste zes maanden van hun leven, zullen we vanuit kostenperspectief bepaalde keuzes moeten maken. Dat is moeilijk, een mensenleven laat zich niet makkelijk in geld uitdrukken, maar dat is wel hard nodig. De zorg blijven uitbreiden van een drie- naar een vierbaansweg om crises in de toekomst te voorkomen, lijkt me dus niet de oplossing. Maar het zou wel goed zijn om wisselbanen te creëren om in acute situaties snel op te kunnen schalen, desnoods met lager geschoold personeel.”
Prioriteiten stellen
Stuijver is blij met de aandacht die het ministerie van VWS nu heeft voor welzijn en preventie. “De prioriteit moet bij de ouderenzorg en de thuiszorg komen te liggen”, zegt ze. “Als de ziekenhuizen patiënten kunnen uitplaatsen die geen ziekenhuiszorg nodig hebben, los je daarmee een groot deel van het capaciteitsprobleem op. Dan kunnen huisartsen patiënten insturen als dit nodig is en kunnen de ziekenhuizen door.”
Maar het gaat niet om ouderenzorg en thuiszorg alleen. “Het is ook zaak dat we burgers meer verantwoordelijkheid en gezondheidsvaardigheden geven”, zegt ze. “Ik begrijp bijvoorbeeld niet waarom kinderen op school tussen de middag geen warme maaltijd krijgen. In projecten zie je dat kinderen die dit geboden krijgen het veel beter doen. En gezondheidsonderwijs aan kinderen kan ook de ouders beïnvloeden. Het geld dat je hieraan zult besteden betaalt zich dubbel en dwars terug. We praten nu steeds meer over medicalisering van klachten en medische overconsumptie. In deze discussie wordt altijd gekeken naar de rollen van de zorgaanbieders en de zorgverzekeraars, maar bij de zorggebruiker wordt weinig verantwoordelijkheid gelegd.”
Danka Stuijver
Danka Stuijver concretiseert: “Ik vind dat we meer mogen sturen op mogelijkheden om mensen meer regie te geven over hun gezondheid en ziekte. Mensen met vage klachten raken nu in paniek omdat ze hun eigen lichaam niet begrijpen. De helft van de vragen die ik op mijn diensten op de huisartsenpost krijg gaat over onrust en onwetendheid. Dat zijn overigens niet alleen laagopgeleiden. Mensen weten niet goed hoe ze gezond moeten leven en dat legt een verantwoordelijkheid bij de medische zorg die bij die mensen zelf moet liggen. Vaak komen ze pas in de zorg terecht als ze wat mankeren. En de oplossing ligt dan even vaak in het sociaal domein als in de zorg. Ik denk niet dat de huisartsen de weg daarnaartoe voldoende kennen, anders hadden we geen buurtteams.”