Huisartsencoöperatie: ruimte voor goede zorg geven
Het laatste wat een huisartsencoöperatie wil, is de dokters het gevoel geven dat die niet meer ‘van ons’ is. Bij Cohesie dreigde precies dat wel te gebeuren, bleek uit een inventarisatie onder de aangesloten huisartspraktijken. “De huisartsen misten de betrokkenheid en vonden dat de algemene ledenvergaderingen te veel waren voorgekookt”, vertelt Sylvia Wessels. “Het was duidelijk dat een andere koers nodig was.”
Die andere koers is ingezet langs drie lijnen van bestuurlijke wijzigingen: de terugkeer naar een tweehoofdige raad van bestuur, het verstevigen van de raad van afgevaardigden en het onderbrengen van de huisartsenposten in de coöperatie. Daarmee heeft de organisatie veranderingen doorgevoerd die zorgen dat goede samenhang tussen twee doelstellingen wordt gerealiseerd: de huisartsen moeten ruimte voor goede zorg ervaren en tegelijkertijd worden meegenomen in de ontwikkelingen die hun vak beïnvloeden.
Voeten in de klei
Het bestuur van Cohesie bestaat nu uit Leo Kliphuis, die jarenlange ervaring heeft in bestuursfuncties, en Wessels. Zij heeft niet alleen de nodige bestuurlijke ervaring opgebouwd, maar is ook praktijkhoudend huisarts. “Ik sta nog steeds met mijn voeten in de klei”, zegt ze. “Ik ken de collega’s en de regio goed en ik weet tegen welke zaken zij in de praktijk en wij hier op het bureau aanlopen. Dat is een waardevolle verbinding.”
Kliphuis vult aan: “In de paar maanden dat we nu samenwerken, merken we dat dat een goede combinatie is. Natuurlijk wordt van ons verwacht dat we beleid maken op de ontwikkelingen in de zorg en dat we onze leden ondersteunen in het meegaan daarin, maar we moeten ook dichtbij blijven en waarborgen dat de coöperatie voor en van hen is. Samen zijn we als bestuurders in staat om een realistisch beleid te maken waarin we die twee zaken goed met elkaar verbinden. Het is niet voor niets dat we onze beleidsnota de titel Ruimte voor goede zorg hebben gegeven, want ruimte is precies wat we onze leden willen bieden. Daarom hebben we een uitgebreide ondersteuningsagenda ontwikkeld met alle relevante aandachtspunten. Arbeidsmarkt, continuïteit, digitalisering en versterking van de contacten met het sociaal domein zijn daarin voorspelbare prioriteiten.”
Huisartsencoöperatie
Die ruimte dreigt te worden opgeslokt door de ontwikkelingen in de zorg. “Het vak van de huisarts is steeds complexer geworden”, zegt Wessels. “Doordat de zorg zoveel mogelijk buiten de ziekenhuismuren moet plaatsvinden, wordt de huisarts met steeds complexere zorgvragen geconfronteerd. En aan de andere kant van het spectrum zijn er de patiënten bij wie de afweging moet worden gemaakt of hun vraag in de zorg of in het sociaal domein moet worden beantwoord. Het is als huisartsencoöperatie onze taak de huisartsen te ondersteunen om daarin optimaal te kunnen handelen. Wat de koppeling met het sociaal domein betreft doen we dat bijvoorbeeld door gesprekken te voeren met wethouders. Deels ter kennismaking, maar deels ook voor bewustwording: als je als gemeente iets wilt organiseren waarin de zorg een rol speelt, betrek ons dan aan de voorkant.”