Logopedie zoekt een weg uit de wurggreep

Steeds minder logopedisten willen in de eerstelijnszorg werken, terwijl juist daar de vraag naar logopedie toeneemt. Dit heeft bijvoorbeeld te maken met de Wet passend onderwijs, die ervoor heeft gezorgd dat steeds meer kinderen naar het regulier basisonderwijs gaan en steeds minder kinderen naar het speciaal (basis)onderwijs. “In het speciaal (basis)onderwijs zijn logopedisten veelal in dienst en vallen dus onder een cao”, vertelt Marliek Schulte, beleidsadviseur bij de NVLF, “in het regulier onderwijs niet. Daarin groeit dus de vraag naar logopedie, en komen die kinderen dan terecht in de eerstelijnszorg. Maar juist die is voor de logopedisten heel onaantrekkelijk geworden om in te werken.”

Een soortgelijk probleem doet zich voor rond de zorg voor ouderen. Als die in een verpleeghuis wonen, komen ze voor logopedie niet in de eerstelijnszorg terecht. Maar steeds meer ouderen blijven – ook bij toenemende kwetsbaarheid – in de eigen woonomgeving wonen. En doen dan voor logopedische zorg een beroep op de logopedisten in de eerste lijn.

Toenemende zorgzwaarte

De wachtlijsten in de eerstelijns logopedie lopen hierdoor alleen maar verder op, zegt NVLF voorzitter Michel Dutrée. “Met het logische gevolg dat de zorgzwaarte groter wordt. Hoe sneller je intervenieert, hoe groter het rendement. Het tijdig signaleren van achterstanden bij jonge kinderen, zoals bij spraak- en taalontwikkeling, voorkomt hoge zorg- en maatschappelijke kosten op een later moment.”

Zulke gevolgen kúnnen worden voorkomen, stelt hij, als er voldoende logopedisten werkzaam zijn in de eerstelijnszorg. “Maar die zijn er dus niet”, zegt hij. “En dat is ook begrijpelijk, want de tweede lijn en het onderwijs kennen voor logopedisten heel aantrekkelijke cao’s en zijn dus veel aantrekkelijker voor om in te werken. In het verleden was juist de vrijheid van het werk in de eerste lijn aantrekkelijk voor logopedisten, maar dat kan nu niet meer uit omdat de vergoeding die zij daar krijgen niet voldoende is om tot een rendabele bedrijfsvoering te komen. En nu ontstaat langzamerhand in de tweede lijn en onderwijs ook een tekort aan logopedisten, omdat de opleidingen niet meer vol zitten. Het knelpunt in de eerste lijn werkt dus door over de volle breedte van het vak.”

Het hele artikel lezen? Download het hier!