Huisarts met een menselijke pen

De mensen die Starmans portretteert in zijn columns – mensen die het niet erg hebben getroffen in het leven – hebben met elkaar gemeen dat ze gemiddeld korter leven en bovendien minder lang in goede gezondheid. “Daar is wel wat aan te doen, maar dat kost tijd”, zegt hij. “Het heeft te maken met opleiding, en met meer op de cultuur gericht mensen begeleiden. Kijk naar dakloosheid: als er in maatschappelijke zin geen ondersteuning is, komt de somatische of psychiatrische zorg ook niet tot zijn recht.
Je moet kleine stapjes zetten, soms ook juist in maatschappelijke zin zorgen dat mensen meer steun krijgen.” Als docent in de huisartsopleiding is Starmans erop gericht huisartsen de vaardigheid aan te leren om breed te kijken naar mensen, ook naar sociale determinanten waarmee wat moet gebeuren. Daarnaast is hij landelijk adviseur van de achterstandsfondsen. “Versterking van het sociaal domein is in die rol een belangrijk thema”, zegt hij.

Gaat het Integraal Zorgakkoord iets voor deze mensen betekenen? “Ik weet niet of het daarvan moet komen”, zegt hij. “Meer tijd voor de patiënt vind ik een kreet.”

Het hele artikel lezen? Download het hier!