Nazorg kanker: persoonlijke relatie arts en patiënt belangrijk

Borstkankeractivist Désirée Hairwassers schrijft voor De Eerstelijns de column ‘Over vijf jaar’. Een passage: “We zien in het huisartsenvak zoveel fragmentatie, dat ik bang ben dat de persoonlijke relatie tussen huisarts en patiënt geheel verloren gaat. Soms hoor ik in reactie hierop: “Wat maakt het nu uit wie degene is die naar je schimmelnagels kijkt?”, maar zo simpel is de realiteit helaas niet.”

Ze vervolgt: “Voor een kleine klacht maakt het niet uit wie je tegenover je treft in de spreekkamer, maar de huisarts is er voor veel meer dan kleine klachten alleen. Als het om grotere problemen gaat – de nazorg bij kanker bijvoorbeeld – dan is toch echt heel waardevol dat die je verhaal kent. En dat die dermate betrokken is dat die aan het einde van de dag bij het naar huis gaan nog even denkt: “Hoe zou het met mevrouw Bakker gaan?”.

Overleven

Hairwassers pleit naar eigen zeggen niet voor kleinschaligheid in huisartspraktijken, maar wel voor een persoonlijke band tussen huisarts en patiënt. “Is die persoonlijke band er niet, dan maak ik mij zorgen over de kwaliteit van de nazorg bij kanker. Terwijl die nazorg juist nu steeds belangrijker wordt omdat steeds meer mensen kanker overleven. Juist de fase na succesvolle behandeling is zo moeilijk voor deze mensen en dan wordt van de huisarts een inhoudelijk, verdiepend gesprek verwacht.”

Nazorg kanker

Mede naar aanleiding van nazorg kanker bij kanker schrijft Hairwassers: “We zien nu veel discussie over digitale zorg, ook in de huisartspraktijk. Ik ben daar geen tegenstander van. Als van die mogelijkheid effectief gebruik wordt gemaakt, houdt de huisarts meer tijd over voor de zorg die écht persoonlijk moet zijn. Ik hoop dus dat dit over vijf jaar gemeengoed is.”