“Wat vinden we belangrijker dan de nood van mensen?”

De vraag, inclusief verzuchting, is een van de eerste zinnen in het door ZonMw mogelijk gemaakte Mag niet bestaat niet van Harry Kruiter, Sander Meiberg en Sophie Albers, alle drie verbonden aan het Instituut voor Publieke Waarden. Er wordt veel gezegd en geschreven over noodzakelijk maatwerk voor burgers, vaak gezinnen, met problemen op meerdere gebieden in hun leven, maar ze krijgen het vaak niet.

• “Het mag niet van de regels”
• “Mevrouw voldoet niet aan de criteria”
• “Hier kunnen we niet aan beginnen”
• “Dit is te duur”
• “Het mag niet van de wet”
• “Je moet niet bij mij zijn maar bij iemand anders"
• “Als wij dit probleem oplossen, leert zij zelf geen problemen oplossen”
Et cetera.

Waarom doen professionals dat? 'Defensieve routines' stellen Kruiter, Meiberg en Albers, daarvoor leentjebuur spelend bij organisatiesocioloog Chris Argyris. Professionals willen geen 'ja' zeggen, niet 'flexibel' zijn met regels omdat het extra werk is, het ze 'gedoe' oplevert met collega's, met leidinggevenden.

Vastgelopen hulpvragen

De drie hebben recht van spreken. Vanuit het IPW schuiven ze al jaren aan bij lokale zogenaamde 'doorbraaktafels' waar in de bureaucratie vastgelopen hulpvragen op de snijtafel liggen. In Mag niet bestaat niet beschrijven ze de verschillende defensieve routines en hoe die bespreekbaar te maken, te doorbreken. Die routines bevreemden Harry Kruiter ondanks zijn inmiddels rijke ervaring in dit thematiek nog steeds. Hij zegt: "Dat het systeem zo hardnekkig wordt verdedigd terwijl daarmee het leven van mensen die het echt moeilijk hebben, vermorzeld wordt. Alsof even meegeven betekent dat een organisatie of een gemeente kapotgaat, failliet raakt."

Het hele artikel lezen? Download het hier.