Dak- en thuislozen: de rol van straatdokters

Dak- en thuislozen worden door huisartsen onbewust uitgesloten. Straatdokters proberen hen op te vangen. Erna van der Wielen is er een van.

Dak- en thuislozen: de rol van straatdokters
Verder lezen? Hier kunt u inloggen.

“Wij huisartsen zeggen graag dat we laagdrempelig zijn, maar dat zijn we helaas niet voor dak- en thuislozen.” Erna van der Wielen is huisarts in Oosterhout, nabij Nijmegen, en een van de ‘straatdokters’ in die stad. “Die lage drempel betekent nog steeds dat je zelf moet bellen voor een afspraak, dat je op tijd moet komen, dat je in een wachtkamer moet zitten. Deze dingen zijn vaak al te veel gevraagd voor dak- en thuislozen.” Daardoor, wil ze maar zeggen, worden dak- en thuislozen ongewild en onbewust uitgesloten door de huisartsenzorg in Nederland.

Van bank naar bank

Twee jaar geleden sloot van der Wielen zich aan bij Praktijk Buitenzorg. Dat is een in 2011 begonnen initiatief van vooral gepensioneerde Nijmeegse huisartsen die zagen dat in de stad dak- en thuislozen buiten de boot vielen. Dak- en thuislozen zijn overigens niet alleen mensen die op straat leven, maar ook diegenen die van ’bank naar bank gaan’. Buitenzorg is voor Van der Wielen en collega’s vrijwilligerswerk. Consulten kunnen wel gedeclareerd worden, maar dit geld wordt bijvoorbeeld besteed aan medicatie of hulpmiddelen die niet vergoed worden. Zijzelf ontvangen een vrijwilligersvergoeding.

Van der Wielen houdt een keer per een à twee weken een dagdeel spreekuur op de dag- of nachtopvang. Dat zijn plekken waar de doelgroep toch al komt, waar dak- en thuislozen gewoon kunnen binnenlopen, waar ook andere hulpverleners zijn. Integraal en dichtbij.

Dak- en thuislozen

Rondom de spreekuren in de dag- of nachtopvang overlegt Van der Wielen voortdurend met GGD-medewerker Wendy Broeren. De afstemming met het sociaal domein is essentieel. Broeren houdt in Nijmegen vooral de vinger aan de pols bij de dak- en thuislozen die op straat leven. “Mensen komen via haar naar mijn spreekuur. Pijn op de borst, hoge bloeddruk, de fysieke gevolgen van lichamelijke verwaarlozing, het komt allemaal voorbij. Maar ze heeft me ook nodig voor doorverwijzingen naar verslavingszorg of ggz. Dat moet via een huisarts. We formuleren dan samen de argumenten.”