Event Abonneren
×

Leiderschap: het zakmes van Gabriël Anthonio

Leiderschap: Gabriël Anthonio inspireerde bezoekers van de InEen Tweedaagse in september over dit thema. Hij is bijzonder hoogleraar sociologie van leiderschap.

Gabriël Anthonio opende de InEen Tweedaagse (29 en 30) september met de masterclass Persoonlijk en waarden gedreven leiderschap. Leiderschap is wat we allemaal elke dag doen, stelde hij. Het betekent: verantwoordelijkheid nemen en invloed uitoefenen op jezelf en anderen. Mensen doen dit vaak onbewust vanuit een gewoonte en overtuiging. Bij de bewustwording over leiderschap gaat het om zicht krijgen op de bedoeling. Die ligt altijd in het heden én de toekomst.

Waardencreatie

“Interessant is dat leiderschap een emancipatie heeft doorgemaakt”, aldus Anthonio. “Vroeger was er binnen een organisatie één leider, maar dat is niet meer van deze tijd. Persoonlijk leiderschap is iets wat iedereen heeft en verder kan ontwikkelen. In de zorg geldt dat voor de zorgprofessionals. De zorg onderscheidt zich van andere sectoren, omdat het niet gaat over een product dat je maakt en verkoopt, maar over waarden als betrokkenheid, aandacht, kwaliteit en veiligheid. In de zorg gaat leiderschap over jezelf én waardencreatie.”

Hoop

De boodschap van Anthonio voor eerstelijnszorgprofessionals: “Kijk naar je leven, naar waar je goed in contact bent met jezelf, je omgeving en de mensen in je werk. Sta daarbij geregeld stil. Zonder verbinding, samenwerking en vertrouwen is er geen toekomstperspectief. Leiders creëren perspectief en perspectief laad ik met het begrip hoop. Hoop heeft vier pijlers: waarderen wat er is, weten dat het morgen beter kan of moet, daarvoor de verantwoordelijkheid nemen en uitspreken, en daaraan samen met de ander werken. De pijlers vormen de motor van de hoop. Ze versterken de verbinding en samenwerking in het heden en bieden een hoopvol zicht op de toekomst.”

Zakmes

Om te voorkomen dat de motor vastloopt, is het soms zaak te variëren in leiderschapsstijl. Anthonio gebruikt het beeld van het Zwitsers zakmes, waarover hij een boek heeft geschreven. “Dit mes met meerdere instrumenten staat symbool voor jouw mogelijkheden”, zegt hij. “Essentieel hierbij is om nooit je keuzevrijheid te verliezen. Dat doe je als je bijvoorbeeld uitsluitend het grote mes gebruikt, stoer en krachtig een stijl hanteert. Dan loop je op een gegeven moment vast, dus gebruik ook eens een ander instrument. Bijvoorbeeld het pincet om pijnpunten op te ruimen of het schaartje om te ordenen en te verdelen om je doel te bereiken.”

Leiderschap

Bij het bereiken van dat doel zijn drie vragen belangrijk in het leiderschap, aldus Anthonio. “De eerste is: bedenk wat goed gaat en je in alle veranderdrift niet wilt kwijtraken. De tweede: wat is je volgende stap om zaken beter te doen? En de derde: waarmee wil je morgen stoppen? De stopvraag stellen te weinig mensen zichzelf, maar is essentieel, want je moet de dingen doen die je energie geven en waarde toevoegen. Houd je niet bezig met dingen waar je energie van verliest en die jouw waarden tenietdoen. Weet je wat het mooie is? Als je hebt bedacht waarmee je wilt stoppen, kom je vaak tot de conclusie dat anderen dat al een paar keer tegen je hebben gezegd. Bijvoorbeeld: Je bent wel erg dominant in die vergaderingen. Of: Waarom ga je nog naar die bijeenkomsten als je er doodmoe van wordt en ze geen waarde toevoegen? Stop met dingen die niet werken en versterk dingen die wel werken. Maak ruimte in je denken vrij, pak het Zwitsers zakmes er eens bij en kies!

  1. Dit verhaal is oude wijn in oude zakken. Maar dat is niet het probleem. De vraag is waarom deze wijn als nieuw kan worden verkocht. Het geeft volgens mij alleen maar aan dat de zorg de weg kwijt is na het het zorgverzekeringsstelsel dat na 2006 werd ingevoerd. En dat is begrijpelijk. Zie het waarom hiervan in: https://beroepseer.nl/blogs/waarom-ons-zorgverzekeringsstelsel-onnodig-duur-is-ruil-het-in-voor-de-slimheidsolidaire-zorgverzekeraar-3-0/

  2. Beste Hans,

    Prima natuurlijk als je dit reactieformulier wilt gebruiken om je eigen verhaal onder de aandacht te brengen. Maar toch heb ik er wel twee kanttekeningen bij. De eerste is dat het geen inhoudelijke reactie is op wat Gabriël Anthonio vertelt. De tweede is dat het verwijt dat je hem maakt net zo goed voor jouzelf geldt. Schoppen tegen het huidige stelsel is natuurlijk net zo oud als het stelsel zelf. En het is ook wel een beetje gemakkelijk. Je kunt ook wegen zoeken om je ertoe te verhouden. Half leeg, half vol, nietwaar?

    Frank van Wijck
    Hoofdredacteur De Eerstelijns

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *