Liever juist niet teveel doen

Ze verkopen zorgtrajecten die ze funden uit de zorgverzekering van mensen, daar bovenop bieden ze private werkgeverstrajecten voor serieuze bedragen. Die krijgen voorrang op gewone aanmeldingen. Aanbod creëert vraag, dat wist Henry Ford al. Maar die aanbod gestuurde zorg maakt een samenleving zwak. Ze ondermijnt het zelfreddend vermogen van mensen.” Werkgeverstrajecten biedt Pakvis zelf via Traumaloket ook. Maar wel op een duidelijk andere grondslag dan de aanbieders waarover hij het hierboven heeft. Zijn uitgangspunt is: “We zouden het lef moeten hebben om zo weinig mogelijk te doen”.

Maakbaarheid
We zijn terechtgekomen in een samenleving waarin alles leuk, maakbaar en repareerbaar moet zijn, stelt Pakvis. “Social media heeft hier in belangrijke mate aan bijgedragen”, zegt hij, X. Tik Tok, podcasts waarin wordt uitgelegd dat voor ieder probleem de psycholoog een oplossing biedt. Het taboe op psychologische problemen is ‘gedraaid’ en doorgeslagen naar alles publiek maken. Het creëert een situatie waarop ggz-aanbieders graag inspelen en die zichzelf in stand houdt. De poh’er in de huisartspraktijk moest de psycholoog vervangen, maar heeft nu ook een wachtlijst. De welzijnsgoeroe’s van de jaren tachtig, Abram de Swaan en Hans Achterhuis, wisten het al: als de zorg een markt wordt, moeten zorgaanbieders aan marketing gaan doen en op zoek gaan naar klanten. Maar de zorg is geen verdienmodel. En ik word een beetje somber van het idee dat ze mensen intensief behandelt en dat de aandeelhouders aan het einde van het jaar toasten op de winst. Die aanbieders doen niets illegaals, het is markt. Maar het is niet ethisch.”

Het artikel is uit 2024, maar wij willen nu opnieuw aandacht geven aan dit onderwerp.

Het hele artikel lezen? Download het hier!