Werkdruk en bureaucratie nemen alsmaar toe in de huisartsenpraktijk. Toch valt het werk nog steeds zó te organiseren dat huisarts, doktersassistent en praktijkondersteuner er meer plezier in hebben én de patiënt zich beter gehoord en begrepen voelt. Persoonsgerichte zorg kan daaraan bijdragen.

Meer werkplezier met persoonsgerichte zorg

“Klopt”, zegt Leonie Tromp, huisarts-kaderarts hart- en vaatziekten van huisartsenpraktijk Horus in Tilburg. “Alle zorg behoort persoonsgericht te zijn. Die persoonsgerichte aanpak vormt zelfs de kernwaarde van ons vak als huisarts. Het betekent dat je verder kijkt dan alleen de klacht, maar dat je je ook afvraagt wat deze betekent voor deze patiënt in zijn context.”

Toch dreigt de persoonsgerichte benadering soms op de achtergrond te raken, constateert Tromp. “De druk op de huisartsen is enorm. Vroeger vroeg je eerst hulp aan je moeder of de buurvrouw, nu gaan patiënten direct naar de dokter. Je hebt als huisarts nauwelijks tijd om je af te vragen: waarom komt deze jongvolwassene met een alledaagse klacht als hoesten of keelpijn naar mij toe? Is er misschien iets anders aan de hand?”

Jane Cramm

Om ondanks die druk open oog te houden voor de bredere context van de patiënt, besloot de zorggroep RCH Midden-Brabant, waarbij de huisartsenpraktijk van Tromp is aangesloten, in zee te gaan met het onderzoeksproject persoonsgerichte zorg van Jane Cramm, associate professor quality of care bij de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Tromp: “Cramm heeft de persoonsgerichte zorg in Nederland geïntroduceerd. Dat is een methodiek, bestaande uit acht dimensies van zorgverlening, waarbij je breder kijkt naar de patiënt en zijn welzijn. Onze huisartsen, praktijkondersteuners en assistenten zijn erin geschoold. We leren daardoor beter luisteren naar de wensen van de patiënt. We nemen ook de tijd om daar iets mee te doen.”

Patiënt beter begrepen

Patiënten voelen zich door deze aanpak beter begrepen, stelt Tromp. “Als jij als huisarts een oplossing voor hen bedenkt waar ze niet tevreden mee zijn, staan ze over twee weken weer voor de deur. Als je ze zelf hun oplossing laat bedenken, gebeurt dat niet. We betrekken patiënten daarom bij alles wat we doen. We vragen altijd: wat zou u willen?”

Het mooie is dat de persoonsgerichte aanpak leidt tot meer werkplezier bij de medewerkers. Tromp: “Dat komt doordat ze veel positieve reacties krijgen van patiënten. Dat is prettiger dan een boze patiënt voor de balie.”

Auteur: Michel van Dijk