Acute zorg: andere organisatie gewenst

Acute zorg wordt geconfronteerd met oude organisatiestructuren die niet meer werken, maar nieuwe keuzes zijn ook niet zomaar gemaakt. Hoe moet het verder?

Acute zorg: andere organisatie gewenst

De spoedzorgketen kraakt. Partijen lopen tegen hun grenzen aan. Zo stijgt het aantal complexe patiënten dat bij de spoedzorg komt. “Denk aan kwetsbare ouderen met comorbide problematiek”, constateert dr. Martijn Rutten. Hij is huisarts bij universitair gezondheidscentrum Heyendael in Nijmegen en coördinator van de NHG-kaderopleiding huisarts en spoedzorg. “Daarnaast spelen maatschappelijke veranderingen een rol. Patiënten komen eerder met hun spoedzorgvragen en zijn ook dwingender in hun zorgvraag.”

HAP en SEH

Afgelopen najaar promoveerde Rutten op de samenwerking tussen huisartsenposten (HAP’s) en spoedeisende eerste hulpdiensten (SEH’s). Daar ligt volgens hem meteen een deel van de oplossing voor de druk op de spoedzorgketen. Want die samenwerking kan beter. “HAP’s en SEH’s vinden elkaar niet voldoende. Het zijn andere organisaties, met een andere historische en culturele achtergrond. Bovendien kijken huisartsen, ambulancediensten en SEH-medewerkers anders tegen spoedzorg aan, ze zijn er anders in opgeleid. Twee ongeruste ouders met een ziek kind, voor de huisarts is dat een spoedgeval, ook al hoeft er geen sprake te zijn van medische spoed. Terwijl SEH- of ambulancemedewerkers vooral medische spoed zien, zoals een reanimatie of een verkeersongeval.”

Gezamenlijk triageloket

Prof. dr. Prabath Nanayakkara is hoogleraar acute geneeskunde aan het Amsterdam UMC. Hij is het met Rutten eens dat de samenwerking tussen HAP’s en SEH’s beter moet. En ze zijn ook beiden van mening dat er één gezamenlijk triageloket moet komen, met daarachter de gezamenlijke spoedzorgorganisaties. “Maar dan wel met voldoende ervaren triagisten,” stelt Nanayakkara. “Je neemt daarmee druk weg op de spoedzorg in de ANW-uren, omdat ervaren triagisten minder vaak onterechte spoedverwijzingen zullen doen. Ze zullen eerder zeggen: ‘Maakt u zich geen zorgen, er is medisch niets ernstigs aan de hand’ of ‘Ga morgen naar uw huisarts.’ Natuurlijk, investeren in ervaren triage kost geld, maar dat verdien je snel terug doordat je minder patiënten in de spoedzorg krijgt.”

Zorgverzekeraars

Nanayakarra hekelt ondertussen de rol van de zorgverzekeraars in de aanpak van de acute zorg. “Zorgverzekeraars praten over kwaliteit, maar denken in geld. Vergeet niet dat het in de spoedzorg om de gehele keten gaat. Als je bezuinigt op thuiszorg, dan betaal je dat terug met meer spoedpresentaties. Bijvoorbeeld omdat je de problemen van een thuiswonende kwetsbare oudere niet snel genoeg hebt gesignaleerd.” Hij zou daarom graag zien dat de zorgverzekeraars de praktijkhoudende huisartsen meer ondersteunen, met geld en menskracht. “Ze moeten ervoor zorgen dat het leven van de huisarts tijdens de dagzorg wat gemakkelijker wordt. Zodat deze meer tijd heeft om overdag visites te doen en spoedzorg te leveren.”

Acute zorg

Het ministerie van VWS bereidt momenteel een ‘houtskoolschets’ voor van de acute zorg. Minister Bruno Bruins stuurt deze in het voorjaar naar de Tweede Kamer. In de schets zet de bewindsman uiteen hoe de contouren van het spoedzorglandschap er in de toekomst uit moeten komen te zien.

Auteur: Michel van Dijk

Lees hier meer over dit onderwerp.

  1. Tsja. Dat de SEH alleen de hoog complexe zorg ziet, zou ook een bewijs kunnen zijn dat het best goed is geregeld…. dat voorbeeld van die ouders is bij ons ook een laag urgente vraag. Geen bloedspoed. Bij samenvoegen krijg je ook andere problemen gratis weer terug. Schaalvergroting of pakketverbredjnh is niet altijd een oplossing.

Comments are closed.