Event Abonneren
×

‘Taakherschikking mag niet leiden tot verschraling van het werk’

Astrid Westerbeek is directeur onderzoek en innovatie bij FWG Progressional People. Volgens haar zijn er twee belangrijke ontwikkelingen die op de zorg als geheel afkomen, maar juist voor de huisartsenpraktijk van grote betekenis zijn. Ze zegt: “De eerste is de juiste zorg op de juiste plek. Een gedeelte van de zorg van de tweede lijn […]

Astrid Westerbeek is directeur onderzoek en innovatie bij FWG Progressional People. Volgens haar zijn er twee belangrijke ontwikkelingen die op de zorg als geheel afkomen, maar juist voor de huisartsenpraktijk van grote betekenis zijn.

Ze zegt: “De eerste is de juiste zorg op de juiste plek. Een gedeelte van de zorg van de tweede lijn komt daardoor op het bordje van de huisarts terecht. Daarnaast wordt de zorgvraag die huisartsen krijgen zwaarder, omdat mensen langer thuis blijven wonen. Dit uit zich in soms nijpende situaties, zoals een toename van kwetsbare ouderen op de huisartsenpost. Het gevolg van beide ontwikkelingen is dat de huisarts bij vrijwel ieder ziekteproces betrokken is: als behandelaar of als poortwachter die moet bepalen waar iemand zorg krijgt.”

Werkdruk
De geschetste trends zijn van invloed op de werkdruk in de huisartsenpraktijk, die alsmaar toeneemt. Westerbeek: “Die werkdruk wordt extra gevoeld doordat de verplaatsing van de zorg nog geen gelijke tred houdt met de financiering ervan. Voeg daar de algemene arbeidskrapte in de zorg aan toe, en het beeld van een zwaarbelaste huisartsenpraktijk wordt compleet.” 

Oplossingen
FWG verricht onderzoek naar ontwikkelingen waarmee de zorg te maken krijgt. Het bureau doet ook een educated guessover mogelijke oplossingen die de gevolgen ervan kunnen opvangen. Een voorbeeld hiervan is taakherschikking. Maar, waarschuwt Westerbeek, hier ligt verschraling van het werk op de loer als alleen met werkzaamheden wordt geschoven omwille van de efficiëntie.

Ze legt uit: “Iemand kan hierdoor werk krijgen dat niet bij hem past. Of er gaan juist werkzaamheden weg die hij graag doet. Een voorbeeld hiervan is de praktijkondersteuner die een steeds groter deel van haar werk achter het beeldscherm doorbrengt om zelfmeetgegevens van patiënten te controleren. Aan het zien en spreken van patiënten komt ze nauwelijks meer toe, terwijl ze dat misschien juist heel leuk vindt.” 

Taakherschikking
Een andere insteek dan taakherschikking kan leiden tot bevredigender resultaten, aldus Westerbeek . “De kunst wordt om steeds te zoeken naar het evenwicht tussen efficiency en kwaliteit van werk. Kijk naar wat mensen graag doen en wat gezien hun opleiding bij hen past. Laat daar hun werkzaamheden op aansluiten. Hierdoor blijven mensen ook langer behouden voor de zorg. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om het op het gemak stellen van patiënten te verschuiven naar een gastvrouw, maar misschien is die kant van het werk juist heel belangrijk voor een huisarts of poh.”

Auteur: Mariët Ebbinge