Beleid en bekostiging huisartsen en wijkverpleging groeien naar elkaar toe

In het zorginkoopbeleid 2016 van zorgverzekeraars is een verdere integratie voorzien tussen cure en care, en ook in de bekostiging.

De huisartsen en wijkverpleegkundigen vormen het fundament voor de eerstelijnszorg op het gebied van cure en care. In het zorginkoopbeleid 2016 van zorgverzekeraars is een verdere integratie voorzien, en ook in de bekostiging. De Eerstelijns analyseert.

Wat visie betreft ontlopen de zorgverzekeraars elkaar niet veel. De huisartsen en wijkverpleegkundigen vormen de basis van de eerstelijnszorg. Ook de koppeling met het sociaal domein of wijkteam is een gegeven. Aangezien dit ook volledig past in het overheidsbeleid, zorgverzekeraars over het algemeen een redelijk consistente visie hebben en met name in de uitvoering divergeren, is het aannemelijk dat de symbiose in een vernieuwde vorm zal door ontwikkelen.

De praktijk is echter nog anders en aan een herordening toe. Vooral de hoeveelheid aanbieders van wijkverpleging per wijk en de verschillen in populatie- of geografische afbakening vraagt om een oplossing. En er zijn ook verschillen. De huisarts en wijkverpleegkundige hebben niet altijd dezelfde wijk. Ook op gebied van het individueel zorgplan (IZP), ICT, richtlijnen, opleiding, arbeidsmarktvraagstukken, en niet-planbare of acute zorg is nadere afstemming nodig. In gezondheidscentra (niet te verwarren met bedrijfsverzamelgebouwen) zijn huisartsen en wijkverpleegkundigen vanwege de multidisciplinaire oriëntatie het meest geïntegreerd, maar ook daar bestaan wel afstemmingsproblemen door de verschillende zorgaanbieders en de focus van de zorgaanbieders van smal tot breed. In de kleine dorpen en op het platteland zijn de samenwerkingsverhoudingen het meest overzichtelijk en uitgekristalliseerd. In de grote steden is de diversiteit groot en afstemming het moeilijkst te organiseren. Dat vraagt om een plan dat op de regio en op de aanwezige stakeholders is toegespitst.

Het NZa-advies voor de bekostiging wijkverpleging 2016 is niet kansrijk. Door de wijziging in haar taken is de NZa hier ook niet meer verantwoordelijk voor. VWS is hiervoor nu zelf de architect. Daarom geeft het rapport, dat SIRM in opdracht van VWS heeft opgesteld, een interessant perspectief. Er is sprake van dezelfde opbouw als de huisartsen- en multidisciplinaire bekostiging, met vooralsnog twee segmenten.

Download het volledige artikel hier: