Te weinig tijd en middelen voor goede zorg in achterstandswijken

Een aantal huisartsen en bestuurders van gezondheidscentra in de vier grote steden luidt de noodklok. Huisartsen in achterstandswijken hebben te weinig tijd en middelen om optimale zorg te verlenen aan de inwoners die deze zorg juist het hardst nodig hebben. Ze doen een oproep aan minister Edith Schippers, de zorgverzekeraars en de gemeenten om integraal […]

Een aantal huisartsen en bestuurders van gezondheidscentra in de vier grote steden luidt de noodklok. Huisartsen in achterstandswijken hebben te weinig tijd en middelen om optimale zorg te verlenen aan de inwoners die deze zorg juist het hardst nodig hebben. Ze doen een oproep aan minister Edith Schippers, de zorgverzekeraars en de gemeenten om integraal werken te faciliteren, de achterstandsvergoeding te herijken en het budget ervoor aanzienlijk te verruimen.

Richard Starmans van Haagse Gezondheidscentra werkt al zestien jaar als huisarts in een achterstandswijk in Den Haag. “Ik merk in toenemende mate dat we hier in de praktijk ons werk niet meer zo kunnen doen als we willen”, vertelt hij. “We hebben hier verhoudingsgewijs veel mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden. Vaak is sprake van een stapeling van problemen en kost het zorgverleners veel moeite om hen te bereiken. Een typisch probleem in onze wijk is het grote aantal mensen met type II diabetes. Om deze ziekte succesvol te behandelen moet je als patiënt begrijpen wat suiker en insuline in het bloed doen. Dat is lastig uit te leggen aan iemand die geen kennis van zijn eigen lichaam heeft. Maak dan maar eens duidelijk dat het belangrijk is dat hij zijn levensstijl verandert. Je moet stapje voor stapje een zorgplan maken en voortdurend proberen aan te sluiten en bij te sturen. Dat kost veel tijd.”

Toenemende druk

Starmans’ relaas maakt duidelijk dat dit werk in een achterstandswijk binnen een normpraktijk niet of nauwelijks goed te realiseren is. En hij is niet de enige. “Het is een enorm probleem en het speelt zich af in alle achterstandswijken in Nederland”, zegt Francine Francke, directeur bedrijfsvoering van Stichting Gezondheidscentra Amsterdam Zuidoost. Huisartsen met een normpraktijk kunnen de norm niet meer aan, stelt zij. “Daarom pleiten wij ervoor dat de praktijkverkleining allereerst gefaseerd wordt doorgevoerd, beginnend bij de praktijken in achterstandswijken.” Starmans onderschrijft de noodzaak hiervan. “Zonder compensatie is die overstap naar kleinere praktijken niet haalbaar”, zegt hij. “Het zou simpelweg verlaging van inkomen betekenen, dus minder ruimte om te investeren in de praktijkondersteuning die wij juist zo hard nodig hebben. Het is nu al moeilijk om mensen te vinden die in achterstandswijken willen werken en dat wordt alleen maar moeilijker als de honorering onder druk komt te staan.”

Auteur: Frank van Wijck

Download het volledige artikel hier: